783 - Νικολαϊτισμός

783 - Νικολαϊτισμός: Αἵρεσις τοῦ Γιανναρᾶ

Νικολαϊτισμός

ΑΠΟΚ.β:6 αλλά τούτο έχεις, ότι μισείς τα έργα των Νικολαϊτών α καγώ μισώ.

Εδώ ο Χριστός επευφημεί την εκκλησία Του γιατί μισεί τα έργα των Νικολαϊτών. Ποιοι είναι αυτοί;

• Νικολαίτης σημαίνει «αυτός που νικά το λαό» ή «αυτός που έχει εξουσία επί του λαού».

• Αυτή η πλάνη αναφέρεται περισσότερο για την εκκλησία της Περγάμου (β:14,15) που έφτασε στο σημείο να έχει τους Νικολαίτες ανάμεσά της. Στην Έφεσο όμως ο Κύριος επευφημεί την εκκλησία Του γιατί μισεί τα έργα τους, που σημαίνει ότι η εκκλησία ήταν ακόμη καθαρή.

• Δια μέσου αυτών των ανθρώπων ο Σατανάς προσπαθούσε να νικήσει το λαό. Δια μέσου αυτής της απάτης και του ψεύδους που αυτοί οι άνθρωποι έφεραν, η εκκλησία άρχισε να διαβρώνεται, όμως οι πιστοί της Εφέσου κράτησαν σταθερή γραμμή εναντίον τους.

• Δεν υπήρχε τότε αίρεση με το όνομα Νικολαίτες, αλλά ο Ιησούς ονομάζει έτσι την πλάνη και το ψεύδος με το οποίο ο διάβολος επιτεθόταν εναντίον της εκκλησίας, πράγμα που κάνει μέχρι τώρα, με σκοπό να νικήσει και να καθηλώσει το λαό του Θεού.

• Η διδασκαλία τους έλεγε: «αδελφοί ξέρετε είμαστε ελεύθεροι στο πνεύμα. Δεν είμαστε δεσμευμένοι πλέον με τον ηθικό νόμο του Μωυσή και δεν χρεωστούμε να τον υπακούμε». 

Δίδασκαν ότι οι Χριστιανοί είχαν αναχθεί σ’ ένα υψηλό πνευματικό επίπεδο, πάνω από την επήρεια του κόσμου και της σάρκας κι έτσι μπορούσαν να αμαρτήσουν χωρίς να τους βλάψει τίποτα.

Ακόμη δίδασκαν ότι δεν είναι πια αναγκασμένοι να υπακούν στον ηθικό νόμο της Π.Δ. αλλά αφού τον γευόταν, μπορούσαν μετά ν’ αφήνουν τη σάρκα τους στις επιθυμίες της, γιατί έλεγαν ότι το πνεύμα του ανθρώπου ήταν πια ελεύθερο και δεν μπορούσε να αγγιχτεί απ’ αυτά.  Αυτό βασικά προήλθε από την ψευδοδιδασκαλία του Γνωστικισμού που έλεγε ότι το πνεύμα είναι αγαθό ενώ η ύλη είναι πονηρή.

Γραφές που ασχολούνται μ’ αυτή τη φιλοσοφία είναι καυστικές όχι εναντίον των ανθρώπων αλλά ενάντια στο ψέμα και στην απάτη αυτής της διδασκαλίας. 

α) Ιουδ.3,4  Λέει ότι οι τοιούτοι αρνούνται τον μόνο Δεσπότη Θεό και Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Έβγαζαν τους εαυτούς τους έξω από την σκέπη και την εξουσία του Κυρίου Ιησού με σκοπό να κάνουν ότι θέλουν και να απολαύσουν την αμαρτία κάτω από την δικαιολογία ότι είχαν υψηλή πνευματικότητα κι ότι δεν τους πείραζαν οι αμαρτίες της σάρκας που έκαναν.

β) Ιουδ.8  καταφρονούν την εξουσία και βλασφημούν τα αξιώματα. Με άλλα λόγια, λένε ότι είναι Χριστιανοί, αλλά δεν θέλουν την εξουσία του Ιησού πάνω τους. Μπορούν να κάνουν ότι θέλουν και να είναι πνευματικοί. Βέβαια δεν το έλεγαν έτσι, αλλά αυτό εννοούσαν.

Το κείμενο λέει: «δόξας βλασφημούσι» και υπάρχουν πολλές δόξες στη χριστιανική ζωή. Η δόξα του αγιασμού, της υπακοής, του αποχωρισμού από τον κόσμο και τα στοιχεία του κόσμου, όπως ο ίδιος ο Ιησούς δίδαξε, τις οποίες όμως αυτοί οι Νικολαίτες βλασφημούσαν με τη διδαχή τους και τα έργα τους. Βλασφημούσαν τη δύναμη του Θεού και την ικανότητά Του να δημιουργήσει μια νύμφη αμόλυντη και καθαρή.

γ) Ιουδ.11-13 μια ζωντανή περιγραφή των Νικολαϊτών.

δ) Β’ Πετρ.β:1-3 Μια πλήρης περιγραφή για το ποιοι είναι, τί κάνουν και που θα καταντήσουν.

ε) Β’ Πετρ.β:3-10 συνέχεια του παραπάνω.

ζ) Β’ Πετρ.β:17-19

Ο Θεός λέει ότι, τα έργα τον Νικολαϊτών «καγώ μισώ». Αυτό φανερώνει την καρδιά του Θεού. Μισεί τα έργα τους, όχι τους ανθρώπους, την αμαρτία και όχι τον αμαρτωλό. Μισεί αυτό που γίνεται στην εκκλησία Του και ο λαός Του απατάται.

Α - «Πάρτε τα εμβόλια και φύγετε από εδώ», «Δε σηκώνουμε πολλά πολλά Χαρδαλιά», «Κάτω η χούντα του Μητσοτάκη», «Πατρίδα, θρησκεία, ελευθερία» ήταν μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν από τους διαμαρτυρομένους οι οποίοι στράφηκαν και κατά των δημοσιογράφων περνώντας έξω από την ΕΡΤ3.

Ἡ χώρα βαίνει μεταξὺ χριστιανικοῦ χομεϊνισμοῦ καὶ καθαρόαιμου ῥουσσωϊκοῦ-κιτσικικοῦ φασισμοῦ. Τὸ τσιπρομητσοτακικὸ παιχνίδι τῶν ἐμβολιαστῶν τείνει πρὸς τὸ τέλος του. Ὁ Παπαδάκης χάνει τὸν μισθό του.

Δημήτρης Κιτσίκης           28 Ἰουλίου 2021

Β -Κατὰ τῶν ἐμβολίων ὁ λαός

 https://www.lifo.gr/now/greece/ereyna-gia-ta-embolia-oi-apantiseis-ton-arniton-kai-ti-tha-toys-allaze-gnomi

609 - Ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ πέραν τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ τοῦ ἰσλάμ:Ἡ αἵρεσις ὡς πηγὴ δημιουργίας

Χριστὸς καὶ Μωάμεθ: Οἱ μεγάλοι αἱρετικοί 

609 - Ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ πέραν τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ τοῦ ἰσλάμ:Ἡ αἵρεσις ὡς πηγὴ δημιουργίας

Πῶς οἱ νεοπλατωνιστὲς ἔκτισαν τὴν ἕνωσι μὲ τὸν Θεό

«Οἱ δύο ἀρχιτέκτονες τῆς Ἁγίας Σοφίας, ὁ Ἰσίδωρος ἀπὸ τὴ Μίλητο καὶ ὁ Ἀνθέμιος ἀπὸ τὶς Τράλλεις ἀνῆκαν στὸν κύκλο τοῦ Ἀμμώνιου Ἐρμείου ποὺ κατεῖχε τὴν ἕδρα τῆς φιλοσοφίας στὴν Ἀλεξάνδρεια καὶ εἶχε μαθητεύσει κοντὰ στὸν Πρόκλο. Ἡ Ἀκαδημία τοῦ Πλάτωνα στὴν Ἀθῆνα εἶχε κλείσει τὸ 529 μ.Χ., τρία μόλις χρόνια πρὶν ἀπὸ τὴν ἔναρξη κατασκευῆς τῆς Ἁγίας Σοφίας. Ἡ Σχολὴ τῆς Ἀλεξάνδρειας ὅμως ἀκόμη λειτουργοῦσε καὶ ἦταν τὸ κέντρο τῆς ἑλληνικῆς γνώσης γιὰ τὴ μηχανικὴ καὶ τὴν ἀκουστική. Ὁ Φωκᾶς, ἔπαρχος τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ στενὸς συνεργάτης τοῦ Αὐτοκράτορα Ἰουστινιανοῦ ἦταν αὐτὸς ποὺ κάλεσε τοὺς δύο ἀρχιτέκτονες. Εἶχε κι αὐτὸς συνδεθεῖ μὲ τὸν κύκλο τῶν νεοπλατωνιστῶν. Οἱ νεοπλατωνιστὲς συνέδεαν σὲ μία ἑνιαία φιλοσοφία τὶς διδαχὲς τοῦ Πυθαγόρα, τοῦ Πλάτωνα, τοῦ Ἀριστοτέλη καὶ τῶν Μυστηρίων. Ὁ Φωκᾶς κατηγορήθηκε γιὰ παγανισμὸ τὸ 545μ.Χ. καὶ αὐτοκτόνησε. Διαπιστώνουμε ὅτι τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα, «ξένο καὶ παγανιστικὸ» ἐκ πρώτης ὄψεως, βρέθηκε στὸν πυρῆνα τῆς διαμόρφωσης τῆς χριστιανικῆς ταυτότητας. Ἡ Ἁγία Σοφία χτίστηκε ἀπὸ ἕναν κύκλο νεοπλατωνιστῶν οἱ ὁποῖοι πίστευαν ὅτι μέσα ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη μπορεῖς νὰ προσεγγίσεις τὸ θεῖο. Γνωρίζουμε ὅτι οἱ νεοπλατωνιστὲς ἐνδιαφέρονταν γιὰ τὶς ἰδιότητες καὶ τὶς ἀντανακλάσεις τοῦ φωτός, ὅτι εἶχαν γνώσεις γεωμετρίας καὶ ἀνώτερων μαθηματικῶν καὶ ὅτι ὑπολόγιζαν τὶς ἰδιότητες τῶν στερεῶν μέσα σὲ στερεά. Σκεφτεῖτε ὅτι ὁ «Καλλιχόρος» τῆς Ἁγίας Σοφίας εἶναι ἕνα στερεὸ μέσα σὲ στερεό. Ὁ Παῦλος Σιλεντιάριος, μέλος τοῦ Αὐτοκρατορικοῦ Συμβουλίου, χρησιμοποίησε αὐτὴ τὴ λέξη τὸν 6ο αἰῶνα γιὰ νὰ περιγράψει τὸν χῶρο κάτω ἀπὸ τὸν τροῦλο, ὅπου λαμβάνει χώρα ἡ λειτουργία. Μέσα στὴν Ἁγία Σοφία ἡ ἐνέργεια τοῦ ἤχου δὲν ἐξανεμίζεται, ἀλλὰ ἀντίθετα συμπυκνώνεται καὶ ἐντείνεται καθὼς ἀνυψώνεται πρὸς τὸν τροῦλο. Καθὼς φτάνει στὸν τροῦλο, ἐπιστρέφει ἀντηχώντας πρὸς τά κάτω στὸ πλῆθος τῶν πιστῶν ποὺ ψάλλουν κι αὐτοὶ ἀκολουθώντας τοὺς ψάλτες καὶ ἐνθυλακώνει τοὺς πάντες μέσα σὲ μιὰ ἠχητικὴ αἴσθηση ποὺ θὰ τὴν ἀποκαλούσαμε «χρυσὴ βροχή». Οἱ ψάλτες ψέλλουν. Ἡ Ἁγία Σοφία ἀπαντᾷ. Ἡ μυσταγωγία δὲν εἶναι παρὰ ἡ συνέργεια ἀνάμεσα στὸ κτίριο καὶ τοὺς πιστούς». 

Professor Bissera V. Pentcheva,Hagia Sophia: Sound, Space and Spirit in Byzantium, Pennsylvania State University Press, 2017, 304 pages.