456 - Fake News – Τὰ θεμέλια τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ τρίζουν ὑπὸ τὰ ψεύδη

Γελοιοποήσις τοῦ ἱστορικοῦ Νίκου Σβορώνου

456 - Fake News – Τὰ θεμέλια τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ τρίζουν ὑπὸ τὰ ψεύδη. Ἡ φάρσα τῆς Ἐπετείου τῆς 17 Νοέμβρη ἤ γιατὶ ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός

https://meresparaxenes.com/2016/07/11/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BF-1973-%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE/?fbclid=IwAR07wz85jzfX3CUgOIWF1jICMxGe9YbByOSFEwetoAHgzkqPxQKi1ByTNoA

 (17 Νοεμβρίου 2018 - Πρὶν ἀπὸ 6 χρόνια, ὡς ἱστορικὸς ἀλλὰ καὶ ὡς ἕλλην πολίτης τοῦ κρατιδίου, ἀναρτοῦσα στὴν ἱστοσελίδα μου, Ἐνδιάμεση Περιοχή, τὸ παρακάτω σημείωμα. Τὸ ψεῦδος στὴν Ἱστορία ποτὲ δὲν παραμένει ἀτιμώρητο. Ἡ τιμωρία ἠμπορεῖ νὰ ἀργῇ νὰ ἐπέλθῃ ἀλλὰ κάποια στιγμή, ὡς μπούμερανγκ, θὰ συντρίψῃ τὶς κεφαλὲς τῶν ἀχρείων, ἰδιαιτέρως δὲ τῶν δημοσιογράφων. Ἔτσι ἔγινε καὶ μὲ τὰ δυτικὰ ψεύδη τῶν σταυροφοριῶν πού, ἀκόμη καὶ τὸ 2018, ὁ Γάλλος δημοσιογράφος τοῦ Figaro, ὀνόματι Éric Zemmour, στὸ σημερινὸ εὐπώλητο (μπὲστ σέλλερ, στὴν Γαλλία), μὲ τίτλο, Destin français, τολμᾷ νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι τὰ φοβερὰ φραγκικὰ ἐγκλήματα τῶν σταυροφόρων ποὺ ἐσυνεχίσθησαν μὲ τὴν ἐξάπλωσι τοῦ δυτικοῦ ἐγκλήματος σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, μέσῳ τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ (ἔτσι ὅπως τὸ 1915 τὸν περιέγραψε ὁ Λένιν) ἠδύναντο νὰ παραμείνουν ἀτιμώρητα. Καὶ σήμερα, κατόπιν χιλίων  χρόνων φοβερῶν φραγκικῶν ἐγκλημάτων ἡ Δύσις κατακλύζεται ἀπὸ Ἀνατολάς, ἀπὸ λαθρομετανάστες καὶ τζιχαδιστές, δίδοντας τὸ δίκαιο τέλος στὸ ἔκτρωμα ποὺ ὠνομάσθη Δύσις! Ἔτσι καὶ μὲ τὸ ψεῦδος τῆς ἐξεγέρσεως τοῦ Πολυτεχνείου. Ἡ Νέμεσις ἔρχεται. Δημήτρης Κιτσίκης)

Ἐπιτέλους ἀρκετὰ! Ἡ κοροϊδία ἀρκετὰ ἐκράτησε, ἀρκετά! 39 ὁλόκληρα χρόνια [γράφοντας τὸ 2012]. Ἀναφέρομαι στὴν πλέον κορυφαία ἀηδιαστικὴ ὑποκρισία τῆς ἐπετείου τοῦ Πολυτεχνείου ὅπου παιδιὰ τοῦ Δημοτικοῦ καταθέτουν λουλούδια δίπλα στοὺς κοινοβουλευτικοὺς ἐγκληματίες τῆς χώρας, γιὰ νὰ ἑορτάσουν ἀπὸ κοινοῦ μία ἐξέγερση ποὺ ἐπέτρεψε στοὺς τελευταίους νὰ ἐγκατασταθοῦν στὴν ἐξουσία. Ναί, ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός. Ναί δὲν ὑπῆρξαν θύματα τοῦ Πολυτεχνείου. Διαφορετικά, ποὺ εἶναι οἱ μαρμάρινες στῆλες τῶν ὀνομάτων τῶν πεσόντων ποὺ ὑπάρχουν σὲ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ μνημεῖα τῶν πεσόντων τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου; Ποὺ εἶναι οἱ μαυροφορεμένες μάνες τῶν πεσόντων; Τί σχέση ἔχει ἡ κεφάλα τοῦ φίλου μου ἱστορικοῦ Νίκου Σβορώνου (1911-1989), ποὺ ἐφιλοτέχνησε στὸ Παρίσι, πρὶν ἀναχωρήσῃ τὸ 1950, ὁ κομμουνιστὴς γλύπτης Μέμος Μακρῆς (1913-1993), ὁ ὁποῖος μετὰ τὸ Παρίσι εἶχε καταφύγει στὴν Οὑγγαρία; Ὅταν ἐπιστρέφοντας στὴν Ἑλλάδα, τοῦ ἐζητήθη νὰ φιλοτεχνήσῃ μνημεῖο γιὰ τοὺς οὐδέποτε πεσόντες τοῦ Πολυτεχνείου, ἀνέσυρε ἀπὸ τὸ ἀτελιέ του τὴν σκονισμένη προτομὴ τοῦ φίλου του Σβορώνου καὶ τὴν ἐσέρβιρε ὡς μνημεῖο πεσόντων! Ἀκριβῶς γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἡ Μεταπολίτευση ἐβυθίσθη ὡς σάπιο καράβι στὸν πάτο τοῦ ὠκεανοῦ. Ἐμεῖς οἱ ἐπαγγελματίες ἱστορικοὶ ποτὲ δὲν θὰ δεχθοῦμε νὰ ἐξευτελισθοῦμε ἀναγνωρίζοντας ὡς ἀληθινὸ αὐτὸ τὸ τεράστιο ψέμα. Τελεία καὶ παῦλα.                           Δημήτρης Κιτσίκης, 17 Νοεμβρίου 2012

294 – Τὸ ἑλληνικὸ κράτος καταρρέει ἐπειδὴ ἐξ ἀρχῆς ἐβασίσθη στὸ ψεῦδος

294 – Τὸ ἑλληνικὸ κράτος καταρρέει ἐπειδὴ ἐξ ἀρχῆς ἐβασίσθη στὸ ψεῦδος

Ἡ Βικιπαίδεια γράφει γιὰ τὸ ἔργο τοῦ κομμουνιστοῦ γλύπτου Μέμου Μακρῆ: "Στὴν Ἑλλάδα εἶναι περισσότερο γνωστός γιὰ τὸ γλυπτό του μὲ τὴν μορφή τοῦ κεφαλιοῦ ἑνὸς νέου ποὺ βρίσκεται στὸ προαύλιο τοῦ Πολυτεχνείου, πρὸς τιμὴν τῶν θυμάτων τῆς ἐξέγερσης τοῦ Πολυτεχνείου, τὸ 1973».

Φυσικὰ πρόκειται γιὰ τὸ κεφάλι τοῦ ἱστορικοῦ καὶ στενοῦ φίλου μου μιᾶς ζωῆς στὸ Παρίσι, τοῦ πρώην κομμουνιστοῦ Νίκου Σβορώνου, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε τὴν παραμικρὴ σχέση μὲ τὴν "ἔγχρωμη" ἀμερικανοκίνητη ἐξέγερση τοῦ Πολυτεχνείου. Ὁ φίλος μας Μέμος Μακρῆς, στὸ Παρίσι εἶχε φιλοτεχνήσει τὸ ἄγαλμα τοῦ Σβορώνου πολὺ πρὸ τῆς Χούντας καὶ ὅταν τοῦ ἐζητήθη ἄγαλμα γιὰ τὸ Πολυτεχνεῖο ἔβγαλε, σκονισμένο ἀπὸ τὸν χρόνο, τὸ κεφάλι αὐτὸ καὶ τὸ προσέφερε "γενναιόδωρα" στὴν ἐκ γενετῆς καταρρέουσα "Δημοκρατία" τῆς Μεταπολιτεύσεως ποὺ ἔτσι ἐβασίσθη στὸ ψεῦδος, ὅπως στὸ ψεῦδος βασίζεται ὅλη ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία ἀπὸ τὸ 1821. 

Στὸ γαλλικὸ περιοδικὸ Turcica (τόμος 17, 1985, σ. 227), εἶχα γράψει: «Θέλω νὰ τιμήσω τὸν Octave Merlier διότι ὑπῆρξα ὁ Βενιαμὶν τῆς ὁμάδος τῶν νέων ποὺ μὲ τὴν βοήθειά του ἐστάλη στὸ Παρίσι, τὸ 1946-1947,  γιὰ νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὴν σκληρότητα τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ποὺ εἶχε βυθίσει τὴν Ἑλλάδα στὸ πῦρ καὶ τὸ αἷμα. Στὴν ὁμάδα αὐτὴ εὑρίσκοντο μεταξὺ ἄλλων ὁ Νῖκος Σβορῶνος, ὁ Κορνήλιος Καστοριάδης, ὁ Κώστας Ἀξελός, ὁ Γεώργιος Κανδύλης καὶ ὁ Γιάννης Ξενάκης ποὺ ἀργότερα ἐτίμησαν τὴν Γαλλία ὅσο καὶ τὴν Ἑλλάδα».

Δυστυχῶς, μετὰ τὸ 1968, ὁ Νῖκος παρεσύρθη ἀπὸ τὸ κίνημα τοῦ ΚΚΕ Ἐσωτερικοῦ, ἀντί νὰ παραμείνῃ πιστὸς στὸ ΚΚΕ, τὸ κίνημα αὐτὸ ποὺ κατέληξε στὸν Σύριζα τοῦ Τσίπρα τοῦ 2016 καὶ στὴν ἀπὸ τὸ 1880 ἐπαναλαμβανομένη προδοσία τῆς σοσιαλδημοκρατίας τῶν ἀρχῶν τοῦ μαρξισμοῦ-λενινισμοῦ. Ἐγὼ ἐξ ἀρχῆς τὸν προειδοποίησα ὅτι χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ θὰ κατέληγε στὸν σκουπιδότοπο τοῦ ψεύδους τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας καὶ πράγματι τὸ κεφάλι του κατέληξε νὰ προσκυνᾶται ἀπὸ τὸν ἀρχιπραξικοπηματία τοῦ ἀστικοῦ κράτους, τὸν Παναγιώτη Κανελλόπουλο.

Στὸ περίφημο ἔργο του στὰ γαλλικά, ποὺ μετεφράσθη καὶ στὰ ἑλληνικά, τὸ Histoire de la Grèce moderne, ὁ Νῖκος Σβορῶνος, ποὺ τὸ γελοῖο ἀθηναϊκὸ κρατίδιο τοῦ μετεμφυλιακοῦ πολέμου εἶχε ἀφαιρέσει τὴν ἑλληνικὴ ὑπηκοότητα, ἐγλίστρησε στὴν ἀστικὴ ἑρμηνεία τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας, παρουσιάζοντας ὡς θετικὴ τὴν ἄνοδο τοῦ δυτικότροπου ἐθνικισμοῦ τοῦ 1821.

Ἄς θυμίσουμε ἐδῶ τὶς κραυγὲς ἀγωνίας τοῦ Ἀθανασίου Παρίου (1722-1813) ποὺ προέβλεπε τὸν ἐρχομὸ τῆς μασονικῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας ποὺ θὰ παρέσερνε τὸν Πατριάρχη τοῦ Γένους τῶν Ῥωμηῶν σὲ ἄδικο θάνατο τὸ 1821. Ὡς ὁ πλέον ῥιζοσπαστικὸς τῶν πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος Πάριος, ἱερεὺς καὶ καθηγητής, εἶχε ἀντιδικήσει βιαίως μὲ τὸν ἡγέτη τῆς δυτικῆς παρατάξεως,  Ἀδαμάντιο Κοραῆ, πράκτορος τοῦ Βοναπάρτη κατὰ τὸν Ἰωάννη Ῥωμανίδη, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριζε τὴν θεωρία τῆς «μετακενώσεως», ἐξυπηρετικὴ γιὰ τὸν γαλλικὸ ἰμπεριαλισμό.

Ὁ Πάριος ἔγραψε τότε μία «Παρότρυνσιν» γιὰ νὰ ἀποθαρρύνῃ αὐτοὺς ποὺ ἔστελναν τοὺς υἱούς των νὰ σπουδάσουν στὴν Εὐρώπη, ὥστε νὰ μὴν ἐπηρεασθοῦν ἀπὸ τὶς δυτικὲς ἰδέες (ὅπως ἔγινε ἀργότερα μὲ τὸν ἤδη νεαρὸ καθηγητὴ Σβορῶνο). Σὲ ἕνα ἄλλο κείμενο ποὺ εἶχε δημοσιεύσει τὸ 1798, μὲ τίτλο «Χριστιανικὴ Ἀπολογία» κατόπιν αἰτήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου Ε΄, ἔγραφε πὼς ὅλο τὸ γένος τῆς Δύσεως εἶχε τελείως ἀπορρίψει τὸν χριστιανισμό, εἶχε ῥυπάνει τοὺς ἁγίους τόπους καὶ εἶχε μετατρέψει τὶς ἐκκλησίες σὲ ἐμπορικὰ καταστήματα καὶ τὰ μοναστήρια σὲ οἴκους ἀνοχῆς.

Καὶ ἔτσι τὸ 1975 πρὸς δόξαν τοῦ χειροτέρου ξενοκινήτου καθεστῶτος ποὺ ἐγνώρισε ποτὲ αὐτὸς ὁ τόπος, καὶ ποὺ ὠνομάσθη ἐν μέσῳ γελώτων τοῦ Χάρρυ Κλύνν, «ἐπάνοδος τῆς Δημοκρατίας»! ἐξηυτελίσθη ἡ κεφαλὴ τοῦ Σβορώνου στὸ προαύλιο τοῦ Πολυτεχνείου μὲ τὶς εὐλογίες τῆς CIA!

Δημήτρης Κιτσίκης                                               7 Μαΐου 2016