539 – Τὸ δένδρο τοῦ γένους
1982.
Κωνσταντινούπολις. Φθινόπωρο - Ἄντα ἡ μάνα μὲ τὸν τριάχρονο Ἆγι, υἱό της, κάθονται σὲ μιὰ
καρέκλα ἐπάνω ἀγναντεύοντας τὸν Βόσπορο ἀπὸ τὸ παράθυρο καὶ στὸ πρῶτο πλάνο
δενδρόφυτος κῆπος.
Ἄντα
καὶ Ἆγις κοιτάζουν τὰ φύλλα τοῦ δένδρου ποὺ πέφτουν.
Ἆγις:
μαμά, γιατὶ πέφτουν τὰ φύλλα;
Ἄντα:γιατὶ
γέρασαν καὶ πεθαίνουν
Ἆγις:
Νά, ἕνα ἀκόμη φύλλο πέθανε, μαμά
Ἔτσι
πεθαίνει σήμερα ἡ Ἑλλάδα. Ἀλλὰ τὸ δένδρο τοῦ γένους παραμένει μέχρι νὰ γεμίσῃ
πάλι μὲ φύλλα.
Δημήτρης
Κιτσίκης 7 Φεβρουαρίου 2020

Ἐνῷ ἡ χώρα πεθαίνει καὶ οἱ μετανάστες στὴν Λέσβο διαλύουν τὴν Ἑλλάδα ὁ κόσμος κάθεται καὶ ἀκούει τὰ κόμματα νὰ ἀλληλοκατηγοροῦνται ὡς φασίστες ἤ κομμουνιστές, νὰ διακρίνουν μεταξὺ τῶν μαφιόζων τῶν ΜΚΟ καὶ μερικὰ καλὰ στοιχεῖα, νὰ πασχίζουν μεταξὺ τῶν λαθρομεταναστῶν νὰ ὀνομάζουν πρόσφυγες πολλοὺς ἐξ αὐτῶν.Ἡ ἀπάντησις ὡς ὁμόφωνη βροντὴ πρέπει νὰ εἶναι: γιὰ τὴν Ἑλλάδα εἴμεθα ὅλοι φασιστές. Ἄν ἔχετε κότσια πεῖτε το! Δημήτρης Κιτσίκης
ReplyDelete