ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
ΤΕΥΧΟΣ 47( ΑΝΟΙΞΗ 2008 )
ΗΠΑ-Ἰρὰν: Σχέσεις μίσους καὶ ἀγάπης. Φονταμενταλισμὸς καὶ ἀντισουνισμὸς.
 | |
| Ὁ ἕνας δὲν κάνει χωρὶς τὸν ἄλλο. |
(Στὸν ἐπερχόμενο ἀμερικανοκινεζικο πόλεμο μέχρι ἐσχάτων, ποὺ θὰ κρίνῃ τὴν ἔκβαση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου ποὺ ξεκίνησε στὶς 24 Μαρτίου 1999 στὴν Γιουγκοσλαυία, ὁ πλήρης ἔλεγχος τῆς κεντρικῆς Ἀσίας καὶ τῶν πετρελαϊκῶν της πηγῶν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖος γιὰ μιὰ νίκη τῆς Οὐασιγκτῶνος. Τὸ κέντρο τοῦ κέντρου αὐτῆς τῆς περιοχῆς δὲν εἶναι οὔτε τά πρώην μουσουλμανικὰ κράτη τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, οὔτε τὸ Ἀφγανιστὰν, οὔτε τὸ Ἰρὰκ, οὔτε τὸ Πακιστὰν. Εἶναι τὸ Ἰρὰν. Ἐπιπλέον ΗΠΑ καὶ Ἰρὰν ἔχουν πολλὰ κοινὰ στὸ ἐσωτερικό τῶν δύο χωρῶν τους. Εἶναι καὶ οἱ δυὸ πολὺ θρηκευτικὲς ἀλλὰ ὄχι ὀρθόδοξες χῶρες, εἶναι φονταμενταλιστικὲς ἀλλὰ ὄχι φανατικές, ὑποστηρίζουν τὸν καπιταλισμὸ καὶ ἔχουν μιὰ μακραίωνη δυσπιστία ὡς πρὸς τὴν παντοδυναμία τοῦ κράτους, εἶναι καὶ οἱ δύο προσηλωμένες στὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ πολιτισμὸ ποὺ ἑρμηνεύουν ὁ καθεὶς μὲ τὸν τρόπο του, καὶ ἔχουν τέλος μιὰ κοινωνικὴ προσαρμοστικότητα ποὺ ἐπιτρέπει νὰ ἀνανεώνονται πιὸ εὔκολα ἀπὸ ἄλλες χῶρες. Κοντολογῆς, ἐὰν ξεπερασθῆ ὁ φόβος τοῦ Ἰσραὴλ γιὰ ἰρανικὴ ἀπειλὴ καὶ ἐπιτευχθῆ τελικὰ μιὰ συμμαχία ΗΠΑ-Ἰρὰν, σὲ βάσεις πιὸ ὑγιεῖς ἀπὸ αὐτὴν τῆς ἐποχῆς τοῦ Σάχη, εἶναι αὐξημένες οἱ πιθανότητες νὰ ὑπερισχύση ἡ Ἀμερικὴ ἐπὶ τῆς Κίνας)