640 - Περὶ τῆς θεωρίας τῶν ἄκρων
Πολὺς θόρυβος τελευταίως περὶ τῆς θεωρίας τῶν δύο ἄκρων.
Στὴν Ἐθνοσυνέλευσι τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως τὸ Κέντρο ("Δημοκρατικὸ Τόξο") ηὑρίσκετο στὸ κάτω μέρος τῆς αἰθούσης καὶ ὠνομάζετο περιφρονητικὰ "ἡ πεδιάς¨ (la plaine). Εἰς τὸ ἐπάνω μέρος τῆς αἰθούσης ηὑρίσκοντο οἱ ἀκραῖοι καὶ ὡνομάζετο "τὸ ὄρος" (la montagne).
Ἡ νεολαία διαιρεῖται μεταξὺ αὐτῶν ποὺ παιρνοῦν ἀπὸ τὸν κομμουνισμό, παραμένουν ἤ μεταναστεύουν μετὰ στὸν φασισμὸ ἤ στὰ καθίσματα τῆς πεδιάδος καὶ αὐτῶν χωρὶς δυναμισμὸ ποὺ ἐξ ἀρχῆς παραμένουν στὴν πεδιάδα.
Ἤδη, στὴν πρώτη ἔκδοσι τοῦ κλασσικοῦ πλέον βιβλίου μου, τοῦ 1990, ἐξήγησα μὲ ἐπιστημονικὸ τρόπο τὴν θεωρία τῶν ἄκρων. Ἐνδεικτικὰ ἐδῶ μερικὲς ἐπεξηγηματικὲς σελίδες τοῦ βιβλίου μου αὐτοῦ.
Δημήτρης Κιτσίκης 12 Ὀκτωβρίου 2020
Μπράβο ,εγώ σας θεωρώ από τους σπουδαιότερους ειδικούς του φασισμού όπως και των άλλων νεωτερικων ιδεολογιών.
ReplyDeleteΠιστεύω ότι αυτή η ιδεολογία δεν περιορίζεται στην νεωτερικοτητα αλλά αναπαράγει αρχαϊκές-οικουμενικες δομές στη νεωτερικοτητα.
Ο εθνικοσοσιαλισμός όπως και ο Σταλινισμός είναι ο εκσυγχρονισμός της Γερμανίας και της Ρωσίας αντίστοιχα παραμένοντας Γερμανία και Ρωσία χωρις να γίνονται Δύση.
Η Ελλάδα ούτε εκσυγχρονίστηκε πραγματικά και έπαψε να είναι Ρωμηωσυνη ,δηλαδή είναι ένα ερείπιο.
Νομίζω ότι ο φασισμός στην Ελλάδα θα γίνει δημιουργικός όταν αποφασίσει να υποταχθεί στη παράδοση μας και κυρίως στη ψυχή μας ,δηλαδή χρειάζεται μια δημιουργική εσωστρέφεια σε συνδυασμό με εκσυγχρονισμό .Πρεπει να καταλάβουμε όλοι ότι η πολιτική πρέπει να γίνει όργανο μιας ανώτερης τάξης και το κράτος όργανο της πολιτικής και δεν τελειώνουν όλα σ αυτή ,δηλαδή είναι απλώς μια εκτελεστική εξουσία, αλλιώς καταλήγουμε στο κατάντημα των δημοκρατών με τις θέσεις τους ,τα ρουσφέτια,την επίδειξη ,τις ταβέρνες και τη γενικότερη κατάντια τους.
Μὲ τὰ πολλὰ ἡ μοναρχικὴ πολιτικὴ θεωρία, τίποτα ἄλλο. Ἡ λέξη "ὁρθοδοξία" δύναται νὰ σημαίνει δύο πράγματα - 1 τὸν ἀληθὴ χριστιανισμὸ (ἀληθὴ κατὰ τὴν μὴ λήθη του ἀνθρώπου) καὶ 2 τὴν πολιτικὴ θεωρία τοῦ Βυζαντίου, δηλαδὴ τῆς Ῥωμαῖκῆς Αὑτοκρατορίας, αὐτὸ εἶναι τὸ Βυζάντιο καὶ ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ μόνη ἀνεκτὴ θρησκεία στὸ Βυζάντιο (καὶ ἡ μόνη στὴν συῥῥικνωμένη Ῥωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία, δηλαδὴ τὸ ὀρθόδοξο μιλλέτι τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας). Τὸ 2 προέκυψε ἀπὸ τὴν σύζευξη τοῦ χριστιανισμοῦ μὲ τὴν πολιτικὴ θεωρία τῆς Ὕστερης προχριστιανικῆς Ῥ. Αὐτοκρατορίας, ποὺ ἦταν νεοπλατωνικὴ (καὶ μιὰ παραλλαγὴ καὶ αὐτὴ τῆς αὐτοκρατορικῆς πολιτικῆς θεωρίας ὅλων τῶν ἐποχῶν, ποὺ ἐμφανίζει τὸν μονάρχη νὰ παραλαμβάνει τὴν κοσμικὴ ἐξουσία ἀπὸ κάποιον Θεὸ ἤ τὸν Θεό.
ReplyDeleteΤώρα πᾶμε στὰ βασικά, διότι ὁ διανοούμενος, Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλου περιλαμβανομένων, βρίσκεται πάντοτε στὸ ἀνακριτικὸ γραφεῖο μὲ ἔτοιμη τὴν ἐκπαραθύρωσή του ἐντὸς δεκαλέπτου. Μπροστά του ἔχει καφὲ ποὺ κατὰ τὸν Χρόνη Μίσσιο δὲν πρέπει νὰ πίνεις ποτὲ στὴν ἀσφάλεια. Ὁ Ἀριστοτέλης, ἔξυπνος ἄνθρωπος, γράφει ὅτι ὑπάρχουν δύο κοινωνικὲς τάξεις, οἱ πλούσιοι καὶ οἱ φτωχοί. Ἁλλὰ τρία πολιτέυματα. Ἡ δημοκρατία εἶναι πρὸς ὄφελος τῶν φτωχῶν, ἡ ὁλιγαρχία πρὸς ὄφελος τῶν ὀλίγων, καὶ ὑπάρχει ἕνα ΤΡΙΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ποὺ ἐμφανίζεται ὡς μεσολαβητὴς ἀνάμεσά των καὶ σὲ αὐτὸ στηρίζεται ἡ ΠΟΛΙΣ (δηλ. τὸ κρατος) διότι ἀμβλύνει τὶς διαφορὲς μεταξύ τους. Ἔ ἐδῷ ὁ διανοούμενος πρέπει νὰ διαλέξηι καὶ λέει ὄτι τὸ πολίτευμα τῶν φτωχῶν (ἡ δημοκρατία δηλ. τοῦ Ἀριστοτέλη σὰν ἰδεότυπος) εἶναι τὸ μόνο Οὐράνιο πολίτευμα. Καὶ ὅτι τὰ ἄλλα δύο εἶναι παραφθορές του. "Πιὸ δύσκολο εἶναι ΠΑΛΑΜΑΡΙ (κάμηλος) νὰ περάσῃ ἀπὸ κεφαλὴ βελόνας παρὰ πλούσιος νὰ μπῇ στὴν βασιλεία τῶν Οὐρανῶν" Ἱησοῦς Χριστός. Συμπεράσματα ἀναγκαία. Τὀ μεσαῖο πολίτευμα, ποὺ ἐνσαρκώνει ὁ μονάρχης, ἀσκεῖται εἱς ὄφελος τῶν πλουσίων διότι καταπραύνει τοὺς φτωχούς 2. ἡ ἔννοια τῆς ὕλης εἶναι ταξική.
υγ. Βασιλεία στὸν Οὐρανὸ σημαίνει δημοκρατία στὴν γῆ. Ἁπλὰ τὰ πράγματα, τὸ ἀντιλαμβάνεται καὶ ἕνα μικρὸ παιδί, καὶ ὀ Ἁριστοτέλης γιὰ νὰ τὰ μπαλώσῃ βάζει τὸν ἄνθρωπο νὰ εἶναι μιμητικώτατος ἀπὸ μικρὸς (ὁ καθρέφτης τοῦ σφαγιασθέντος Καντάφη) καὶ μὲ αὐτὴν τὴν μπούρδα ποὺ ἀναπαράγει ἀποπειρᾶται νὰ περισώσῃ τὶς ταξικὲς διαφορὲς ὡς φυσικὲς δῆθεν.
ReplyDeleteΕαν η δημοκρατια είναι προς όφελος των φτωχών και το οφελος είναι υλικό και θέληση για πλούτο και εάν ο πλουσιος δεν κατακτά τη βασιλεια των ουρανών ,για ποιο λόγο να ενδιαφέρει το χριστιανό η δημοκρατια;
ReplyDeleteΠοιο λογικό θα ήταν το χριστιανό να μην τον ενδιέφερε κανένα απολύτως πολίτευμα.
Πράγματι έχει δίκιο ο Αριστοτελης και μάλιστα με το παραπάνω ,στη πραγματικότητα οι ταξικές διάφορες είναι διαφορά θέλησης ,δηλαδη φύσης,φτωχοί και πλούσιοι ανοικουν στην ίδια κατηγορία καθότι και οι δυο τάξεις επιθυμούν το πλούτο και μάλιστα ο φτωχός μπορεί να γίνει πλούσιος και ο πλούσιος είναι έτσι κι αλλιώς φτωχός ,των περισσότερων πλουσίων το βασικό κίνητρο πλουτισμού τους ήταν η (μάταιη) αποφυγή της φτωχιας.
Οχι ,το σωστό πολίτευμα δεν ενδιαφέρεται ούτε για το πλούτο ούτε για τη φτώχεια καθότι γνωρίζει ότι στην ουσία τους αυτά τα δυο είναι το ίδιο πράγμα,είναι πάθη.Ο χριστιανός δεν μπορεί να είναι ούτε φτωχός ούτε πλούσιος διότι δεν επιθυμεί το πλούτο. Οι ρακένδυτοι ασκητές της ερήμου δεν είναι φτωχοί απλά δεν κατέχουν τίποτα,ο πραγματικός Βασιλιάς δεν είναι πλούσιος απλά εξουσιάζει τα πάντα. Ο Αλέξανδρος θεωρεί τον Διογένη ίσο του και ο Διογένης τον Αλέξανδρο σαν κάποιον που του κρύβει τον ήλιο.
Το νούμερο 2 είναι η σωστή απάντηση.
2 είναι τα πολιτεύματα, τα δίκαια και τα άδικα. Όλα τα πράγματα στη ζωή έχουν τον κύκλο τους. Όλες αυτές οι Ιδεολογίες είναι μια Βαβέλ που διαιρούν τον άνθρωπο και τον κάνουν υποχείριο. Αν το πάρουμε και κοσμικά και αστρολογικά τώρα βρισκόμαστε στο Κάλι Γιούγκα των Ινδών και από την Εποχή του Ιχθύος μπαίνουμε στου Υδροχόου.
ReplyDeleteὉ χριστιανισμὸς (καὶ ἐδῶι ἀναφέρω τὸν ἀπὸ πρόσφατα μακαρίτη πατέρα Μεταλληνό) εἰδικὰ στὸ θέμα τῆς Ὀρθοδοξίας, ποὺ και ὁ Ἔλιοτ τὴν εἶχε ἀναγνωρίσῃ σὲ μιὰ συνομιλία του μὲ τὸν ποιητὴ Σεφέρη, ἔστω γιὰ νὰ τὸν ξεφορτωθῆι, σὰν μᾶλλον ἀρχέγονο χριστιανισμό, εἶναι πρωτίστως μιὰ θρησκεία ῥεαλιστικὴ μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι ὁ ῥεαλισμὸς της ἀναφέρεται στὸν πνευματικὸ κόσμο, ὅπου καὶ ὀ Ἰησοῦς κ.λπ., καὶ ὄχι μιὰ ἀφηρημένη ἠθικὴ θρησκεία. Δηλαδὴ ἡ βασιλεία τῶν Οὐρανῶν δὲν εἶναι κάποια ἀσκητικὴ αὐτάρκεια, ἀλλὰ μιὰ αἰσθητηριακὴ πραγματικότητα καὶ απὸ αὐτὴν ἐκῤέουν οἱ πνευμτικὲς ἐπιταγὲς, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ἀκτινοβολεῖ ἡ παρουσία τοῦ ἁγίου - μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ἀκτινοβολεῖ ὀ γλόμπος. Τὰ πολιτεύματα λοιπὸν δὲν εἶναι καλὰ ἤ κακὰ ἀλλὰ μὲ βάση τὴν προηγούμενη θεωρία εἶναι ἀνασταλτικὰ ἤ μὴ ἀνασταλτικὰ τῆς θέασης τῆς βασιλείας αὐτῆς τῆς οὐρανίας. Εἶναι δηλαδὴ ὀ Μέγας Ἀλέξανδρος, μὲ τὴν παράξενη προσθήκη ὅτι καὶ ὀ Μ. Ἀλέξανδρος εἶναι σχέδιο τῆς θείας οἱκονομίας. Αὐτὸ τὸ τελευταῖο μᾶς εἶναι δύσκολο νὰ τὸ συλλάβουμε, ξέρουμε ὅμως στὰ σίγουρα ὅτι ἄλλο νὰ εἶναι τὸ ἄδικο (ἄδικο καὶ κακὸ εἶναι τὸ ἴδιο) μέρος τῆς θείας προνοίας καὶ ἄλλο νὰ τὸ εὐλογοῦμε ἐμεῖς. Αὐτὸ τὸ τελευταῖο ΕΙΝΑΙ κακό, ἐκτὸς καὶ ἄν εἴμαστε στὸ ἐπίπεδο ἁγιότητος νὰ βαφτίζουμε.
ReplyDeleteΚρις, υπάρχει η έννοια της δομής και του χαους ,στη Κάλι Γιούγκα αντιστοιχεί η δημοκρατια και η διάλυση των καστων. Υπάρχουν καταστασεις που κάνουν τον άνθρωπο διεφθαρμένο ,θέλει δε θέλει.
ReplyDeleteΤο ψεύδος κάνει τον άνθρωπο ρυπαρό και του ρημάζει τη ψυχή (ακόμα και μόνο αν το ακούει),η δημοκρατια είναι το βασίλειο του ψεύδους ,όλοι ψευδολογούν και βρίζουν και μιλώντας συνέχεια χωρίς να γνωρίζουν γίνονται ανόητοι.
Σίγουρα όλα έχουν το κύκλο τους και η κακια και η δημοκρατια έχουν την εποχη τους.
Τα αμαρτήματα της γλώσσας είναι τα χειρότερα από όλα ,το ψεύδος,η συκοφαντεια και η ύβρις κάνουν τον άνθρωπο ζωντανό-νεκρό και του στερούν την ομορφιά του κόσμου
Η φιλοσοφία που διακρινω στα σχόλια σου μου φαίνεται πρωτότυπη ,εσυ θεωρείς ότι ο καθένας η,το καθετί είναι καλό η,κακό ασχέτως άλλης ιδιότητας.
Όμως σύμφωνα με το χριστιανισμό όλοι κληρονομούμε το προπατορικό αμάρτημα ,όλοι γεννιομαστε αμαρτωλοί και πρέπει να αγωνιστούμε και να ταλαιπωρήθουμε και η σωτηρία είναι μυστήριο ,είναι χάρη ,πρέπει κάποιος να προσπαθεί χωρίς να ξέρει πως και εάν θα σωθεί. Η δημοκρατια υπόσχεται το τέλος του αγώνα αυτού.
Τὸ ψέμα εἶναι ἕνας καλὸς ὁρισμὸς τοῦ κακοῦ, καὶ μάλιστα τὸ ἐσωτερικὸ ψέμα πολὺ λιγότερο ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, τὸ δικό μας, ὄχι τῶν ἄλλων.
ReplyDeleteΛες για τη σύγχρονη "Δημοκρατία". Αλλά και άλλοι υπόσχονται το τέλος του αγώνα.
ReplyDelete