Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Feb 9, 2019

483 - Πόλεμος συμμοριτικὸς ἤ ἐμφύλιος;




483 - Πόλεμος συμμοριτικὸς ἤ ἐμφύλιος;

Ἡ πλήρης παρακμὴ τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος δύναται νὰ συνοψισθῇ στὴν διαμάχη μετὰ τὸ τέλος, τὸ 1949, τοῦ ἀδελφοκτόνου ἐγχειρήματος, ὄχι μόνον στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἀμαθοῦς λαοῦ ἀλλὰ ἰδίως στὸ ἐπίπεδο τῶν διανοουμένων, τιτλούχων καὶ μή, γύρω ἀπὸ τὸ ἐρώτημα: ἡ σύρραξις τοῦ 1943-1949 ἦταν ἐμφύλιος ἤ συμμοριτικός; 

Ὁ ἐρευνητὴς Βασίλειος Τσακλίδης, σὲ μελέτη του μὲ τίτλο, «Ὁ Δεκέμβριος τοῦ 1944» ποὺ δημοσιεύεται στὸ παρὸν τεῦχος Β τοῦ περιοδικοῦ «Τὸ ἔνζυμο»   - πολυτονικὸ περιοδικὸ μοναδικὸ γιὰ τὸ ἐξαιρετικὰ ὑψηλὸ διανοητικό του ἐπίπεδο ἐν μέσῳ τῆς σημερινῆς παραπαίουσας ἀθηναϊκῆς κοινωνίας-   ὑπερπηδᾷ τὴν ἀντίφασι γιὰ νὰ σταθῇ στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἑλληνισμοῦ τοῦ πλέον ἀνθρωπίνου λαοῦ τῆς Ἀρχαιότητος, κατὰ τὴν ἔκφρασι τοῦ Νίτσε, τοῦ προφήτου τοῦ «πέραν τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ» καὶ τοῦ Ἡρακλείτου, ποὺ ἐξέφρασε τὴν ῥῆσιν ὅτι τό «ἀγαθὸν καὶ κακὸν ἔν καὶ ταὐτό».

Ὁ παπαγαλισμὸς τοῦ παραπαίοντος ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀντικατοπτρίζεται στὴν αὐτόματη μὴ σκεπτομένη ἀποδοχὴ ὅρων ἐπιβαλλομένων   -ἀκόμη καὶ αὐτῶν!-   ἀπὸ τὸν ξένο καὶ πολιτικὸ παράγοντα, διαδοχικῶς τοῦ ὅρου «συμμοριτοπόλεμος» καὶ «ἐμφύλιος πόλεμος», μὲ δόσι τζιχαδιστικοῦ φανατισμοῦ. Πράγματι, μὲ ψήφισμα τοῦ ἔξωθεν Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἕνα παγκοσμιστικὸ συνονθύλευμα στὴν ὑπηρεσία τῶν Μεγάλων Δυνάμεων («machin» κατὰ τὸν στρατηγὸ ντὲ Γκώλ) ὠνομάσθη ἡ ἑλληνικὴ σύρραξις ἐπισήμως συμμοριτοπόλεμος, τὸ δὲ 1989, μὲ ἀπόφασι συγκυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας-Συνασπισμοῦ τῆς Ἀριστερᾶς καὶ τῆς Προόδου (Ἑνιαίου Συνασπισμοῦ κομμάτων τῆς Ἀριστερᾶς ΚΚΕ-ΕΑΡ) –Ν.1863/89-ΦΕΚ 204 Α΄-   ἀπεφασίσθη  -καὶ πάλι ἐπισήμως-   νὰ ὀνομασθῆ ἐμφύλιος πόλεμος.

Ὁ ἰσχυρισμὸς τῶν ἀμορφώτων «μοναρχοφασιστῶν» διανοουμένων τζιχαδιστῶν ὅτι ἦταν συμμοριτοπόλεμος ἐπειδὴ καθωδηγεῖτο ἀπὸ ξένες χῶρες (στὴν περίπτωσι αὐτὴ ἀπὸ τὶς κομμουνιστικὲς Ἀλβανία, Γιουγκοσλαυΐα καὶ Βουλγαρία) εἶναι τραγελαφικὸς ἐφ’ὅσον ἐξ ὁρισμοῦ κάθε ἐμφύλιος πόλεμος ὑποστηρίζεται μὲ ὅλα τὰ μέσα ἀπὸ ἐξωτερικὲς δυνάμεις. 

Καὶ ὁ ἑλληνικὸς κυβερνητικὸς στρατὸς εἶχε οὐσιαστικὰ ὡς διοικητὴ τὸν ἀμερικανὸ στρατηγὸ Βὰν Φλῆτ ποὺ διηύθηνε τὴν Joint US Military Advisory Group συνεπικουρούμενος ἀπὸ 250 στρατιωτικοὺς συμβούλους μὲ 400 ἑκατομμύρια δολλάρια ἀμερικανικῆς στρατιωτικῆς βοηθείας. Μάλιστα στὴν Καστοριὰ τοῦ ἀνήγειραν καὶ προτομή στὴν κεντρικὴ πλατεῖα τῆς πόλεως! 

Ὅσο γιὰ τὶς ἑκατέρωθεν σφαγές, τὸ ἀντίθετο θὰ ἦτο ἐξωπραγματικὸ ἐφ’ὅσον ἔχω ἐπανειλημμένως ἐξηγήσει ὅτι τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας, πόσῳ μᾶλλον κατὰ τὴν διάρκεια ἀδελφοκτόνου συρράξεως.

Τὸ πόνημα τοῦ Βασιλείου Τσακλίδη εἶναι παραδειγματικὸ ἱστορικοῦ ἐπιπέδου καὶ τιμᾷ τὴν ἑλληνικὴ διανόησι δίδοντάς μας ἐλπίδα ὅτι ὁ μίζερος αὐτὸς λαός θὰ ἐπανεύρῃ τὴν παλαιά του πνευματικὴ αἴγλη.

Δημήτρης Κιτσίκης                                      9 Φεβρουαρίου 2019

1 comment:

  1. Μικρός στρατιωτηςFebruary 10, 2019 at 12:10 PM

    Νομίζω ότι οι αναφορές σε εκείνη τη περίοδο από τωρινές πολιτικές δυνάμεις είναι καταστροφικές.
    Το βασικό κίνητρο αυτών των αναφορών είναι η δημοκρατική δημαγωγία, απο τη μια μεριά έχουμε κάποιους οι οποίοι προσπαθούν να οικειοποιηθούν τους κομμουνιστές της εποχής εκεινης συσπειρώνοντας κάποιους αδαείς και από την άλλη μεριά ως αντίδραση κατηγορούνται οι κομμουνιστές από την για πράγματα που ισχύουν και για τους δεξιούς.
    Το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με τη προδοσία , καθότι και οι δυο πλευρές φαίνονται προδοτικές χωρίς όμως στην πραγματικότητα να είναι καμία.
    Το πρόβλημα με τη δεξιά είναι ότι δέχτηκε τον δυτικοευρωπαϊκό ορισμό του ελληνικού έθνους έναντι της ρωμαϊκής ταυτότητας και έτσι εγκατέλειψε το μεγαλύτερο και σημαντικότερο μέρος του έθνους στον αφελληνισμό, αυτό κάπως πήγε να διορθωθεί με τη μεγάλη ιδέα , δυστυχώς ο πόλεμος χάθηκε.
    Έκτοτε ο εθνικισμός του κρατιδίου έγινε τοπικιστικός .Είναι απορίας άξιο πως και δεν γίνονται αναφορές στους ελληνογενεις πλυθησμους της νότιας Αλβανίας , των Σκοπίων , των παράλιων της μαύρης θάλασσας ακόμα και της μικρας Ασίας. Ο μουσειακός τωρινός γραικυλισμος απλώς περιορίζεται στο να διεκδικεί την αποκλειστικότητα στα δικαιώματα εκμετάλλευσης των αρχαιοτήτων με κύριο ψυχολογικό κίνητρο το σύμπλεγμα κατωτερότητας έναντι των δυτικών ,στους οποίους θέλουν συνέχεια να υπενθυμίζουν ότι για το αρχαιοελληνικό πνεύμα, το οποίο συνέχεια οι δυτικοί επιστρατεύουν για να στηρίξουν τη νεότερικοτητα ,έχουν κληρονομικά δικαιώματα , δηλαδή ο τωρινός Ελλαδίτης αντιλαμβάνεται τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό όπως αντιλαμβάνεται τη φέτα. Πρόφανως τα συμπλέγματα κατωτερότητας οφείλονται στην άγνοια της αδιάλειπτης συνέχειας τους Ελληνισμού, την οποία παραδόξως την επικαλούνται συνέχεια, ο οποίος Ελληνισμος σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας υπήρξε απείρως ανώτερος από τη Δύση . Για παράδειγμα δε μπορεί να καταλάβει ο σημερινός Έλληνας ότι η ορθοδοξία έσωσε τον Ελληνισμό από την ειδολωλατρεια , η οποία ειδολωλατρεια δεν έχει αξιακές διάφορες από το σημερινό φιλελευθερισμό και αριστερισμό , δεν καταλαβαίνει ότι ο χαρακτηρισμός Έλληνας τότε δεν είχε φυλετικό περιεχόμενο αλλά θρησκευτικό.
    Έτσι κάποιος υπερασπιζόμενος αυτή τη δυτικοφερτη ταυτότητα μπορεί να στραφεί εναντίον του πραγματικού Ελληνισμού , όπως έγινε για παράδειγμα με τη θρησκευτική μεταρρύθμιση , σίγουρα αυτοι που την εφάρμοσαν δεν είχαν κακή πρόθεση παρά κακή ιδεολογική προκατάληψη.
    Από την άλλη οι Ελλαδίτες κομμουνιστές δεν μπόρεσαν να εννοήσουν την εξέλιξη των ιδεολογιών, δηλαδή δε μπόρεσαν να καταλάβουν πως μια ιδεολογία ενώ έχει μια συγκεκριμένη θεωρήση του κόσμου αυτοι που τη χρησιμοποιούν αναγκάστηκα θα δεχτούν και τα στοιχεία τα οποία η ιδεολογία στην αρχή δεν έλαβε υπόψιν αλλά συντελούν στο ιστορικό γιγνεσθαι , έτσι δεν κατάλαβαν ότι ο κομμουνισμός όχι απλώς μπορεί να γίνει εθνικιστικός αλλά ακόμα και καπιταλιστικός , έτσι οι κομμουνιστές υπερασπίστηκαν διεθνιστικές τάσεις , πράγμα όμως που ομοϊδεάτες τους σε αλλά μέρη δε πράξαμε και όταν το κάνανε , το κάνανε το κάνανε μόνο σε μια ξένη επικράτεια που ήθελαν να επιβληθούν.
    Κατά την άποψη μου δεν υπάρχει ιδεολόγος προδότης, ο μόνος προδότης είναι αυτός που ενδιαφέρεται για τα ατομικά του και οικογένεια του συμφέροντα άσχετως εάν δηλώνει αριστερός , δεξιός η οτιδήποτε άλλο.

    ReplyDelete