Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μλέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Aug 4, 2018

433 – Ἀπὸ τὸ New York Times στὴν Καθημερινή: Ἡ Διεθνῆς τῶν Τραπεζῶν καὶ ὁ Κουφοντίνας


Δημήτρης Κουφοντίνας

433 – Ἀπὸ τὸ New York Times στὴν Καθημερινή: Ἡ Διεθνῆς τῶν Τραπεζῶν καὶ ὁ Κουφοντίνας


Ὁ ἐνδοκαπιταλιστικὸς ἐμφύλιος πόλεμος μαίνεται ἐπὶ ὅλου τοῦ πλανήτου μεταξὺ δύο στρατοπέδων: τοὺς ἐργολάβους τοῦ Τραμβίου (τὸ μαυροκόκκινο μέτωπο) καὶ τοὺς τραπεζίτες τῶν Κλίντον-Ὀμπάμα (τὸ σοσιαλδημοκρατικὸ μέτωπο). Τὸ δεύτερο μέτωπο ποὺ ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὰ ἀμερικανικὰ ΜΜΕ  τῶν NYT-CNN, στὴν Ἑλλάδα ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὸν διάδοχο τοῦ ἐκλιπόντος συγκροτήματος Λαμπράκη  (Τὸ Βῆμα-Τὰ Νέα), τὸ συγκρότημα Ἀλαφούζου ποὺ σήμερα, μαζὶ μὲ τὸν ΣΚΑΙ, ἀποτελεῖ μέρος τὸν μιντιακοῦ ὀργανισμοῦ τῆς οἰκογενείας Ἁλαφούζου καὶ τῆς π Group.

Στὴν Ἑλλάδα τὸ μαυροκόκκινο μέτωπο ἀντιπροσωπεύεται ἀντικειμενικὰ ἀπὸ τὰ δύο ἀκραῖα ἐπαναστατικὰ κόμματα τὸ ΚΚΕ καὶ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, ἔστω καὶ ἐὰν  εὑρίσκονται μονίμως στὰ μαχαίρια. Χαρακτηριστικὸ εἶναι πὼς ἡ ἐκλογική τους δύναμις ἔχει σταθεροποιηθῆ γιὰ τὸν καθένα στὸ 7%. Σὲ αὐτὸ τὸ 14% ὁ ἐπαναστατισμὸς στὴν Ἑλλάδα προσθέτει τοὺς ἀντάρτες πόλεων, ἐμπνευσμένοι ἀπὸ ἀναρχικά, τροτσιστικὰ καὶ ἐξωκοινοβουλευτικὰ φασιστικὰ καὶ κομμουνιστικὰ κινήματα τριτοκοσμικῆς ὑφῆς ποὺ ἔχουν διάφορα ὀνόματα, τὸ πλέον γνωστὸ τῶν ὁποίων εἶναι ἡ 17Ν.

ΠΑΣΟΚ καὶ Σύριζα, σοσιαλιστικῆς τριτοκοσμικῆς προελεύσεως ὑπεστήριξαν μὲ ἀνομολόγητο τρόπο τὴν 17Ν. ποὺ ὑπεχρεώθησαν νὰ διαλύσουν μόνον κατόπιν πιέσεων τοῦ ἀμερικανικοῦ παράγοντος τῆς πρὸ-τραμβικῆς περιόδου. Ἀλλὰ πάντα ἡ συμπάθειά τους πρὸς τοὺς ἀγωνιστὲς τῶν ἀνταρτῶν πόλεων παρέμεινε ὡς νοσταλγία τῆς ἰδικῆς τους πολιτικῆς ἱστορίας, προτοῦ βυθισθοῦν στὴν διαφθορά. Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ εὔνοια ποὺ ὁ Σύριζα ἐπιδεικνύει πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ Κουφοντίνα.

Παραθέτω ἐδῶ ἀπόσπασμα τῆς ἀναλύσεως τοῦ φαινομένου αὐτοῦ ποὺ ἔκαμα στὸ βιβλίο μου, «Περὶ ἡρώων» (Ἐκδόσεις Ἡρόδοτος, 2014, 472 σελίδες), στὸ κεφάλαιο 18, «Πάμπλο», σσ. 293-305:

«Ὁ παμπλισμός, ὅπως καθιερώθη νὰ ὀνομάζεται ἡ ἰδεολογία ποὺ ἐθεμελίωσε ὁ Μιχάλης Ῥάπτης, εἶναι μία τάσι τοῦ τροτσκισμοῦ καὶ τῆς τετάρτης τροτσκιστικῆς διεθνοῦς ποὺ ἐπικεντρώνεται στὴν ὑποστήριξι τῶν ἐθνικοαπελευθερωτικῶν ἀγώνων τοῦ τρίτου κόσμου καὶ ποὺ συμπεριέλαβε καὶ τὴν Ἑλλάδα τῆς παπαδοπουλικῆς περιόδου ὡς τριτοκοσμικῆς χώρας. Ἡ μελέτη τοῦ παμπλισμοῦ βοηθᾷ τὰ μέγιστα στὴν κατανόησι τῶν ἀντιφάσεων τῆς ἰδεολογίας τοῦ ἀνδρεϊσμοῦ καὶ τῆς γενέσεως τῶν ἑλληνικῶν ὁμάδων ἀντάρτικου πόλεων ὅπως ὑπῆρξε ἡ 17Ν. Πράγματι, ὁ τριτοκοσμισμός, ἤ τριτοκοσμικὸς φασισμός, προωθεῖ τὴν ἄνοδο τῶν μικροαστικῶν στοιχείων στὶς χῶρες τοῦ τρίτου κόσμου ποὺ ἐπιφέρει συνάμα καὶ τὴν ἄνοδο τῆς διαφθορᾶς. Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα εἶναι ἡ ἐξέλιξη τῆς ἀβασιλεύτου δημοκρατίας τῆς Κίνας, 1912-1949, ὅπου ἡ ἄνοδος τῶν μικροαστικῶν στοιχείων ποὺ προώθησε ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἐπαναστάσεως Σοὺν Γιὰτ-σέν, κατέληξε στὴν ὁλοκληρωμένη διαφθορἀ τοῦ διαδόχου του Τσιάνγκ Κάϊ-Σέκ. Ἄλλο παράδειγμα εἶναι ἡ ἐξέλιξη τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας ἀπὸ τὸ ΠΑΚ στὸ ΠΑΣΟΚ καὶ ἡ κορύφωση τῆς διαφθορᾶς ἐπὶ καθεστῶτος Σημίτη. Ὁ Πάμπλο ἔζησε προτοῦ πεθάνει τὴν συντριβὴ τοῦ τριτοκοσμικοῦ ὁράματος τοῦ ἀνδρεϊσμοῦ καὶ ἐὰν ἔζη σήμερα θὰ ἦτο παρὸν στὴν συντριβὴ τοῦ ὁράματος τοῦ Σύριζα.

«Ἔχουμε ἐπανειλημμένως ἐπισημάνει ὅτι τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο ποτὲ δὲν ἐδημιούργησε μία ἰδεολογία ποὺ νὰ ἠδύνατο νὰ ἐξαχθῆ ἐκτὸς τῶν ὀρίων του. Ὁ ἀνδρεϊσμὸς ὑπῆρξε μία μεγάλη ἀποτυχία ἄν καὶ ἐπηρεάσθη μερικῶς ἀπὸ μία ἑλληνογενῆ διεθνῆ ἰδεολογία, τὸν παμπλισμό, ὁ ὁποῖος προσέγγισε μίαν ἄλλη διεθνῆ ἰδεολογία, τὸν τιτοϊσμό... Ὁ Πάμπλο ἐπέστρεψε στὴν Ἑλλάδα τὸ καλοκαίρι τοῦ 1974, μετὰ τὴν μεταπολίτευση, ὕστερα ἀπὸ ἀπουσία 37 ἐτῶν, μὲ πλαστὸ χιλιανὸ διαβατήριο ποὺ εἶχαν φτειάξει οἱ φίλοι του «σὲ μερικὰ λεπτά».

«Στὴν αὐτοβιογραφία του ὁ Πάμπλο ἀναφέρεται συχνὰ στὸν Ἀνδρέα Παπανδρέου. Ἐπειδὴ καὶ οἱ δύο τους ἀπεβίωσαν τὸ 1996, δηλαδὴ ἕξι χρόνια πρὶν ἀπὸ τὴν σύλληψι τῶν μελῶν τῆς 17Ν ποὺ ἐπραγματοποιήθη τὸ 2002, ἐπὶ πρωθυπουργίας τοὺ ἀντιανδρεϊκοῦ ΠΑΣΟΚ τοῦ Κώστα Σημίτη, τὰ ὀνόματά τους ναὶ μὲν ἀνεφέρθησαν ἀλλὰ οἱ ἀρχὲς ἀσφαλείας δὲν ἐπροχώρησαν περαιτέρω. Οἱ ἱστορικοὶ ὅμως εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ θέσουν τὸ θέμα γιὰ τὸ ὁποῖο ἴσως στὸ μέλλον δοθῇ λύση, ἐὰν φυσικὰ εὑρεθοῦν τὰ ἀπαραίτητα ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα...

«Ἡ πρώτη μνεία τοῦ Ράπτη στὸ ὄνομα τοῦ Ἀνδρέα, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἤμουν ἀπὸ τὰ ἡγετικὰ στελέχη τῆς κοινῆς ὀργάνωσης ποὺ εἰχαμε ἱδρύσει τὸ 1934 μὲ τὸν Παντελῆ Πουλιόπουλο, καὶ στὴν ὁποία φοίτησε ἀργότερα γιὰ λίγο ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου» (σ.52). Ἡ δεύτερη μνεία εἶναι τῶν ἀρχῶν τοῦ 1974, πάντα μὲ τὴν τριπλὴ ἰδέα εἰσχωρήσεως μὲ συνωμοτικὸ τρόπο στὶς τάξεις τοῦ ταξικοῦ ἐχθροῦ, ἐξαγγελίας τῆς ἀρχῆς τῆς κοινωνικῆς αὐτοδιαχειρίσεως καὶ τῆς προτεραιότητος τοῦ ἐθνικοαπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος («Ἡ Ἑλλὰς στοὺς Ἕλληνες»). Γράφει λοιπὸν ὁ Ράπτης: «Τὰ γεγονότα τοῦ Πολυτεχνείου καὶ ἄλλες ἐνδείξεις μὲ εἶχαν πείσει πὼς βαδίζαμε πρὸς ἀλλαγή, πτώση τῆς χούντας, ἀλλὰ ὄχι μὲ τὴν μορφὴ λαϊκῆς ἔνοπλης ἐξέγερσης, ὅπως γιὰ καιρὸ θέλαμε νὰ πιστεύουμε στοὺς κύκλους μας. Μέσα μου ὡρίμαζε ἡ ἰδέα ὅτι ἴσως τὸ ΠΑΚ... θὰ ἔπρεπε νὰ μετατραπῆ σὲ ἕνα Ἀριστερὸ Σοσιαλιστικὸ Κόμμα, ὅσο ἀριστερὸ θὰ πήγαινε στὶς ἰδέες τοῦ Ἀ. Παπανδρέου.... Ἔκατσα κι ἔγραψα ἕνα τέτοιο γράμμα στὸν Ἀ. Παπανδρέου, ποὺ ἦταν τότε στὸν Καναδᾶ, ὅπου ἀνέφερα ἐπίσης τὸ ἐνδεχόμενο ἀλλαγῆς στὴν Ἑλλάδα, μὲ ἐπαναφορὰ κατ’ ἀρχὴν τοῦ Καραμανλῆ»(σ.239). Ἡ τρίτη μνεία εὑρίσκεται στὶς ἐκμυστερεύσεις τοῦ Πάμπλο πρὸς τοὺς Γάλλους Faligot καὶ  Kauffer: 3η Σεπτεμβρίου 1938. Ὁ Ράπτης καὶ οἱ σύντροφοί του ἱδρύουν τὴν Τετάρτη Διεθνῆ τῶν Τροτσκιστῶν. 3η Σεπτεμβρίου 1974. Ὁ μαθητής του Ἀνδρέας Παπανδρέου ἱδρύει τὸ ΠΑΣΟΚ, «ἕνα κόμμα στὸ ὁποῖο γιὰ λίγο θὰ συμμετάσχουν καὶ οἱ ἕλληνες ὀπαδοὶ τοῦ Πάμπλο, οἱ ὁποῖοι ἀργότερα ἀποχωροῦν ὁριστικά. Ἡ ἀποχώρηση αὐτὴ δὲν ἐμπόδισε τὴν διατήρηση στενῶν σχέσεων ἀνάμεσα στὸν μελλοντικὸ πρωθυπουργὸ καὶ τὸν ἐπαναστάτη ἀγωνιστή»(Eminences grises,σ.287-325).

«Ἐδῶ εἶναι τὸ κλειδὶ τοῦ παραμένοντος μυστηρίου τῶν φημολογουμένων σχέσεων τοῦ Πάμπλο καὶ Ἀνδρέα Παπανδρέου μὲ τὴν 17Ν. Στὸ βιβλίο του, Ἡ Δημοκρατία στὸ Ἀπόσπασμα,τὸ ὁποῖο ἔγραψε στὸ Τορόντο τοῦ Καναδᾶ τὸ 1972, ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου συνεφώνησε ἀπολύτως μὲ τὶς τριτοκοσμικὲς θέσεις περὶ ἐνόπλου ἐθνικοαπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος  τῶν Ἑλλήνων ποὺ προσεπάθησε νὰ βάλη ἀνεπιτυχῶς σὲ πράξη τὸ ΠΑΚ στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Ἑλλάδος. Ἔγραφε στὸ βιβλίο αὐτὸ ὁ Ἀνδρέας: «Ἡ οὐσία τοῦ ἑλληνικοῦ προβλήματος εἶναι ἁπλή Ἡ πατρίδα μας εἶναι χώρα ὑπὸ κατοχή. Καὶ ἡ κατοχὴ εἶναι ἀμερικανική. Μόνο οἱ στολὲς καὶ ἡ γλῶσσα εἶναι ἑλληνικές. Καὶ λύση τοῦ ἑλληνικοῦ προβλήματος δὲν ὑπάρχει καμμία στὸ πολιτικὸ ἐπίπεδο [συνεπῶς ὑπάρχει μόνον διὰ τῶν ὅπλων]...Ὁ ἀγώνας μας εἶναι ἐθνικοαπελευθερωτικός» (προμετωπίδα τοῦ βιβλίου).

«Κατὰ τὸ πρότυπο ὅλων τῶν ἐθνικοαπελευθερωτικῶν κινημάτων... ἡ δράσις του διαχωρίζεται σὲ δύο κλάδους: τὸ νόμιμο σκέλος ποὺ δρᾷ ὡς κόμμα στὴν Βουλή, καὶ στὸ ἔνοπλο παράνομο σκέλος (παράδειγμα καὶ στὴν Ἰρλανδία καὶ στὴν χώρα τῶν Βάσκων) ποὺ συνεχίζει τὸν «τρομοκρατικὸ» ἀγῶνα «ἐν ἀγνοίᾳ» τοῦ νομίμου σκέλους. Τέτοια ἐξέλιξη εἶδαν μερικοὶ μετὰ τὸ 1974 λέγοντας ὅτι τὸ ΠΑΚ εἶχε διαχωρισθῆ στὸ νόμιμο ΠΑΣΟΚ ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου καὶ στὴν παράνομη 17Ν ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ Ράπτη. Ἡ μακροχρόνιος ὅμως παραμονὴ στὴν παρανομία ὀργανώσεως ἀντάρτικου πόλεων, τὴν ἐκθέτει στὸν ἐκτροχιασμό της ἀπὸ τὴν διείσδυση μυστικῶν ὑπηρεσιῶν.
           
«Τέτοιο ἦταν τὸ νόημα τοῦ ἄρθρου τοῦ Πάμπλο στὸ Βῆμα, στὶς 20 Ὀκτωβρίου 1991, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν 17Ν: Σὲ μία κοινωνία σὰν τὴν ἑλληνική, ποὺ ἔχει μεταλλαχθῆ σὲ σικελική, μαφιόζικη ἀπεράντου διαφθορᾶς, ἀκόμη καὶ ἀγνὰ ἐθνικοαπελευθερωτικὰ κινήματα ἀντάρτικου πόλεων, δύνανται νὰ μολυνθοῦν καὶ μὲ τὴν σειρά τους νὰ σαπίσουν. Γράφει λοιπόν: «Ἡ Ἑλλάδα σήμερα περνᾷ σὲ μαφιόζικη ἀναβάθμισή της. Μαφιόζικα συγκροτήματα ἀρπάζουν ὅ,τι μποροῦν, κυκλώματα κάθε εἴδους ἔχουν ἀρχίσει νὰ νέμονται τὴν οἰκονομία, τὸ κράτος, τὴν κοινωνία, ἐφορμοῦν ἀκάθεκτα, ἀρπάζουν ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ὅ,τι μποροῦν, ἀπὸ νοσοκομεῖα ἕως βραχονησῖδες... μοιράζεις ὅταν μπορεῖς ΄φακελάκια΄ παντοῦ, ἀγοράζεις  ΄ὑπηρεσίες΄, ἀκόμα καὶ ΄τρομοκρατικές». Τὸ παραπάνω κείμενο εἶναι συνταρακτικὸ στὴν ἀλήθεια ποὺ περικλείει, ὅταν σκεφθῆ κανεὶς ὅτι ἐγράφη πρὶν ἀπὸ 27 ὁλόκληρα χρόνια γιὰ μιὰ κοινωνία ἡ διαφθορὰ τῆς ὁποίας ἔχει ἰλιγγιωδῶς πολλαπλασιασθῆ!»

Σήμερα, τὸ συγκρότημα τῆς «Καθημερινῆς» ἐκπροσωπεῖ αὐτὴν τὴν «σικελικὴ μαφία τοῦ Κολωνακιοῦ» κατὰ Πάμπλο. Γι’αὐτὸ καὶ τρομοκρατεῖται ἀπὸ τὴν ἐνδεχομένη μελλοντικὴ ἀπελευθέρωσι τοῦ Κουφοντίνα.

Δημήτρης Κιτσίκης                                               4 Αὐγούστου 2018                                                                                                                          


20 comments:

  1. Πρῶτες παρατηρήσεις στὴν ἐξαιρετικἀ ἑνδιαφέρουσα ἀνάρτηση. 1. Τἀ ἐθνικὰ κράτη εἶναι ΠΑΝΤΑ μαφιόζικα. Ἡ φιλικὴ ἑταιρεία ἦταν μιἀ μαφία. Δἐν ὑπάρχει ἐθνικὸ κράτος χωρἰς μαφία. Τὀ Κολωνάκι βεβαίως εἶναι μαφία. Μαφία δηλ. μιἀ ἕνωση ποὐ θέτει ἑαυτὀν ὑπεράνω τῆς ζωῆς τῶν μελῶν της καὶ τῶν μή-μελῶν της.
    2. Ὁ τραπεζικὸς καπιταλισμὀς εἶναι ἡ προϋπόθεση τοῦ βιομηχανικοῦ. Ὁ καπιταλισμὀς ξεκίνησε μἐ τὀν Πάπα ποὐ μἐ τὀ ἐμπόριο συγχωροχαρτιῶν ἑδραίωσε μιἀ δυτικὴ ἀνταλλακτικὴ ἀξία, ἡ ἑδραίωση τῆς ἀνταλλακτικῆς ἀξίας εἶναι πάντοτε μεταφυσική. Ὁ καπιταλισμὀς εἶναι ἕνας κύκλος συσσώρευσης καἰ ἑπένδυσης ἁνταλλακτικῆς ἁξίας πολὺ παρόμοιος τῆς γεωργίας.

    Συνεπῶς ἡ σύγκρουση τραπεζιτῶν καἰ βιομηχάνων εἴτε εἶναι λάθος σχῆμα εἴτε σημαίνει τρόπον τινὰ τὸ τέλος τοῦ καπιταλιστικοῦ ὑποσυστήματος.

    3. Ἱσχύουν τἀ λεγόμενα τοῦ Ίωαννιδικοῦ ὑπουργοῦ Παπακώστα ὅτι ὁ Πάμπλο συνεργαζόταν μἐ τὀ ΚΚΣΕ γιἀ τὀν τρίτο κόσμο; Δἐν τἀ λέει ξεκάθαρα ὁ Παπακώστας, ἀλλὰ αὑτὸ ἐννοεῖ, ἐνδεχομένως τσουβαλιάζοντας τὶς συνάφειες καἰ παρουσιάζοντάς τις σἀν ἁνθρώπινες σχέσεις.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μικρός στρατιωτηςAugust 5, 2018 at 5:44 AM

      Η σύγκρουση τραπεζιτών με τους βιομηχάνους είναι αρκετά πιο πολύπλοκη ,στη πραγματικότητα το πρόβλημα έγκειται στην απόλυτη εξειδίκευση του τραπεζικού τομέα η οποία με τη σειρά είναι απολύτως εμφανής στις θεωρίες περί ρίσκου και Finance ,Δεδομένης αυτής της εξειδίκευσης οι τράπεζες ψάχνουν για κεφαλαία με στατιστικά κριτήρια από τα οποία προκύπτουν συναρτήσεις πιθανοτήτων,πλέον ο συναλλασσόμενος με τη τράπεζα αξιολογείται ως συνάρτηση,αυτό το έλλειμμα πολιτικής και γενικότερης αμορφωσιάς το εκμεταλλεύτηκε η Κίνα η οποία εάν η κατάσταση συνεχιζόταν ως είχε πραγματικά θα αγόραζε τα πάντα στη Δύση δεδομένου ότι αυτές οι συναρτήσεις που βασίζονται σε στατιστικά δεν έχουν καμία αξία όταν υπάρχει βούληση και το περιβάλλον αλλάζει. Η αντιπαράθεση είναι μεταξύ αμερικανών βιομηχάνων και τραπεζιτών οι οποίοι ψάχνουν το βιομηχανικό συμπλήρωμα τους (όπως σωστά ανέφερες ότι αυτά τα δυο είναι αδιαχώριστα) στη Κίνα . Ο αγώνας γίνεται για το ποια θα είναι η θέση του καθενός στο νέο παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας. Σε όλες σου τις αναλύσεις δε λαμβάνεις υπόψιν τον εθνικό γεωπολιτικό παράγοντα και ως εκ τούτου είναι σωστές αλλά μέχρι ένα σημείο. Η μαρξιστική πολιτική οικονομία είναι γενικά έγκυρη το πρόβλημα της είναι ότι δεν λαμβάνει υπόψιν τον τοπικιστικο χαρακτήρα του κεφαλαίου και άρα δε μπορεί να συνυπάρξει με τη γεωπολιτική. Κοινώς κανένας καπιταλιστής δεν ενδιαφέρεται για το καπιταλισμό γενικωσ παρά μόνο για τη δίκη του ισχύ ,έτσι οι αμερικανοί θα κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να διατηρήσουν τη πρωτοκαθεδρία τους στον εμπορικό και παραγωγικό τομέα τελείως αδιάφοροι για τα διαφορά φαντάσματα της ανάπτυξης της ευημερίας του κόσμου. Εμάς μας συμφέρει η δράση τους διότι είτε θα διαλύσουν την ΕΕ είτε θα απαιτήσουν την απόλυτη πολιτική και οικονομική υποταγή της.

      Delete
    2. Μικρός στρατιωτηςAugust 5, 2018 at 5:52 AM

      Παλι σωστά λες ότι τα εθνικά κράτη είναι μαφίες ,δε μπορώ να καταλάβω όμως προς τι η ηθικολογία εφόσον ο Χριστιανισμός πολύ σωστά μας διδάσκει ότι γεννιομαστε αμαρτωλοί δηλ κτήνη.
      Πάντα στα σχόλια σου υπονοείται ένας φιλειρηνισμος Σάμπως να ήταν ποτέ δυνατόν να υπάρξει κάποιο ανθρώπινο κατασκεύασμα ,ιδεολογία και άποψη που να πάψει το έγκλημα στη γη.

      Delete
    3. συγγνωμη ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ λεγεται ο ανθρωπος https://www.youtube.com/watch?v=WMbcvX2MF6U ιδου η συνεντευξη του που αναλογει σε πολλα σημεια με την αναρτηση. Ηταν ο υπουργος που ειχε εξαγγειληι την συλληψη των του Πολυτεχνειου ταραξιων και θεωρει στην αναλυση του τον Παμπλο καθοδηγητη και ισχυρωτερο κατα πολυ του Ανδρεα ως προσωπικοτητα (οπως και τον γιατρο Λυσσαριδη εναντι του Μακαριου).

      Delete
    4. Μικρἐ στρατιώτη δἐν πιστεύω στὀ προπατορικὸ ἀμάρτημα.

      Delete
    5. Ἑπίσης συμφωνῶ πὠς δἐν λαμβάνω ὑπόψιν τὸν τοπικὸ παράγοντα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη τὀ ὑπερτοπικὸν τοῦ μαρξισμοῦ εἶναι κάπως... χριστιανικό. Τούτων λεχθέντων, τὀ τραπεζικὸ χάος δἐν ὀφείλεται κατἀ τἠν γνώμη μου στὀ χάος τῆς καταστροφῆς. Ἡ καπιταλιστικὴ ἐπένδυση εἶναι χαοτικὴ διαδικασία. Χοντρικὰ σπέρνεις ἁνταλλακτικὴ ἀξία σἐ ἕναν τόπο (ἱδοῦ ἡ τοπικότης) καὶ περιμένεις νἀ σοῦ βγάληι καινούργια ἀνταλλακτικὴ ἀξία. Ὁ καπιταλισμὀς προυποθέτει τουλάχιστον δύο παραγωγοὐς ἁνταλλακτικῆς ἀξιας (λόγου χάριν ΕΕ καἰ Κίνα) γιἀ νἀ κάνει παιχνίδι.
      Χοντρικἀ ὁ καπιταλιστἠς σπέρνει ἀχλαδιές σὲ περιβόλι μὲ μηλιές. Ἡ ἀνισορροπία εἶναι τὀ μέσον του νὰ βγάληι γρήγορα κέρδος.

      Delete
    6. Η Λύση που ψάχνετε και οι δύο βρίσκεται στην εγκαθίδρυση εκ νέου, την Παλινόρθωση, των Αριστοκρατικών Μοναρχικών θεσμών μακρυά από κόμματα, κινήματα της κακιάς ώρας και φυρερίσκους.

      Η μοναδική άλλη λύση είναι η εξαφάνιση της οικονομικής ανάγκης της καλοζωίας όπως συμβαίνει στον Μαδούρο και τον Κίμ. Οι Μουλλάδες του Ιράν δεν το έχουν πετύχει πλήρως.

      Όσο ο Έλληνας δεν δύναται να σκεφθεί την ύπαρξή του δίχως την φοβερή του καλοζωία, τόσο θα χρειάζεται την Ε.Ε. και δεν θα μάχεται.

      Delete
    7. Κάτω ἡ μοναρχία καἰ ὁ ἁντιμοναρχισμός. Ἁριστοκράτες καἰ ἐξισωτισταὶ στὴν κρεμάλα!

      Delete
  2. υγ. ὁ συνδυασμὀς ἐθνοαπελευθερωτισμοῦ καἰ κοινωνικῆς ἐπανάστασης βρίσκεται καἰ στἠν ἱδεολογία τοῦ ΕΑΜ. Βλ. τὀ ἀνεκδιήγητο φυλλάδιο τοῦ Γληνοῦ (τί εἶναι καἰ τί θέλει τὀ ΕΑΜ). Ἁπὀ μιἀν ἄποψη ὁ συνδυασμὀς ἑθνικισμοῦ καἰ σοσιαλιστικῆς ἐπανάστασης βρίσκεται στοὐς μπολσεβίκους πρἰν τὀ 17. Ἡ πλειοψηφία εἶναι πάντοτε τοπική.

    ReplyDelete
  3. υγ2 καἰ τὸ πιὸ σημαντικό. Ὁ Πάξτον νομίζω θεωρεῖ ὅτι ὁ λόγος περὶ διαφθορᾶς καἰ ἐκφυλισμοῦ εἶναι ἡ οὐσία, ὄχι παρεπόμενο ἤ προϋπόθεση τοῦ φασισμοῦ. Θυμηθῆτε τὀν τίτλο ΠΑΡΑΚΜΗ καἰ πτώση τῆς ῥ. αὑτοκρατορίας. Ζήτω ἡ παρακμή!

    ReplyDelete
  4. Μικρός στρατιωτηςAugust 5, 2018 at 6:08 AM

    Όσο αφορά στη τρομοκρατία δεν είναι μόνο μια πολιτική πράξη αλλά και ιδεολογική.
    Ο επαναστατικός χαρακτήρας της γίνεται εμφανής εάν αναλογιστεί κανείς στο τι συνίσταται η αστική ταυτότητα.
    Η ουσία του αστιστμου είναι ο ατομικισμός, δηλ η τελική δικαιολόγηση των πάντων είναι η ατομική φιλαυτία ,όλα τα υπόλοιπα αποκτούν ένα λειτουργικό χαρακτήρα που καταλήγει σε αυτήν.
    Ο τρομοκράτης είναι επαναστάτης σε έναν αστικό κόσμο ακριβώς διότι σκοτώνει και δημιουργεί το φόβο του θανάτου δηλ καταργεί τον ατομικισμό στη πράξη.
    Πραγματικά η τρομοκρατία δε θα χε κανένα αποτέλεσμα στη βούληση ενός αληθινού χριστιανού η ενός Σπαρτιάτη εφόσον για αυτούς η ζωή είναι μάλλον κάτι το δευτερεύον.
    Η τρομοκρατία παρακμάζει όταν γίνεται κομμάτι της ασφαλείας δηλ της αστυνομίας ,δηλαδή όταν παύει να συναλλάσσεται με τις αρχές ,όπως κάνει κάθε επαναστάτης και γίνεται υπάλληλος τους, δυστυχώς ακόμα και τη τρομοκρατία στην Ελλάδα τι χάλασε ο δημοσιοϋπαλληλισμος .

    ReplyDelete
  5. Απορώ πώς ουδείς σχολιαστής έχει μέχρι στιγμής κάνει την κάτωθι παρατήρηση:

    Κάθε επαναστατικό Κίνημα είναι ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ να αποτύχει σε Ελλάδα και Τουρκία την στιγμή που δεν έχει αντίστοιχο Κίνημα στο άλλο κράτος.

    Μονάχα 2 περιπτώσεις υπήρξαν όππυ ένα Ελληνικό Επαναστατικό Κίνημα είχε ένα αντίστοιχο Τουρκικό:

    1. Το Ελληνικό Βενιζελικό Κίνημα, με προωθητή τις επαναστατικές για τότε Εθνικιστικές Φιλελεύθερες ιδέες. Το αντίστοιχο Τουρκικό ήταν αυτό του Κεμάλ. Μολονότι αρχικώς αμφότερα επιτυχή (Βαλκανικοί πόλεμοι και Τουρκικός Πόλεμος Ανεξαρτησίας) αμφότερα γρήγορα κατέστησαν μούμιες.

    2. Το Ελληνικό ΚΚΕ και το Κομμουνιστικό Κίνημα της Τουρκίας. Αμφότερα απέτυχαν λόγω καθεστώτων της "Εθνικοφροσύνης" σε Ελλάδα και Τουρκία κατά τον Ψυχρό Πόλεμο.

    3. Άραγε ελπίδα υπάρχει συννενοήσεως Χρυσής Αυγής και Γκρίζων Λύκων;; Με βάση τις Ελληνοτουρκικές παρατηρήσεις άνωθεν, ορθά ο Καθηγητής ζητά την συνεργασία του Φασιστικού πόλου σε Ελλάδα και Τουρκία, παρά την θεατρική ἐχθρα των δύο λόγω του σωβινισμού.

    Μονάχα έτσι θα σφυριλατηθεί ολοκληρωμένος επαναστατικός πόλος, εάν δουλέψει ταυτοχρόνως και στους δύο Λαούς. Ο Κουφοντίνας για αυτό απέτυχε. Για αυτό ως φαίνεται βαίνει προς την αποτυχία και ο Έρντογαν. Διότι δεν έχει δικό του Ελληνικό σκέλος στο κρατίδιο των Αθηνών με εξαίρεση κάποια συμφέροντα Βρυξελλικών ολιγαρχών τύπου Μαρινάκη, Αλαφούζου και ομίλου Σκάι (όμιλος "Acun Medya").

    ReplyDelete
  6. Υ.Γ.

    Αξίζει βέβαια να σημειωθεί ότι ορισμένες σαβουροσειρές σαν το Survivor και άλλες Δυτικότροπες εκπομπές στην Τουρκία που προβάλλονται από το κανάλι TV8 θα φάνε μαύρο στο μέλλον από το καθεστώς Έρντογαν υπό την θρησκευτική πίεση του Ισλάμ. Και ορθώς.

    ReplyDelete
  7. Υ.Γ. 2

    Η απουσία Οθωμανικού Κινήματος ίσως να ευθύνεται για την παραπάνω αποτυχία. Ο Έρντογαν έχει μεν Οθωμανικά στπιχεία αλλά κατά το ήμισυ, πιθανώς δε και παραποιημένα (εχθρός των Αλεβηδών και μέλος της Σουνιτικής Μουσουλμανικής Αδερφότητος μέλος της οποίας υπήρξε ο φανατικός Σουνίτης πρώην πρόεδρος της Αιγύπτου (2013-2014) Μοχάμεντ Μόρσι που καθαιρέθηκε από τον τωρινό Νασσερικό Αλ-Σίσι).

    Όπως έχω ξαναπεί, εάν είναι να ενωθούν οι 2 όχθες χρειάζεται μία Οθωμανική ταυτότητα που να συμπεριλαμβάνει την Ελληνική και Τουρκική μα συνάμα να τις ξεπερνά, συνθέτοντάς τες σε μία.

    Ρωτώ, λοιπόν, υπάρχει τέτοια οργάνωση;; Εάν δεν υπάρχει ο Ελληνοτουρκισμός καθίσταται δυσκολότερος, πραγματοποιήσιμος μονάχα με έμμεσο τρόπο.

    ReplyDelete
  8. Η ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ:

    Δεν έρχεται πλέον με σφαίρες αλλά με το νόμισμα του Ευρού.

    https://www.defence-point.gr/news/438-000-ellines-zoun-spoudazoun-ke-ergazonte-stin-germania

    Εάν συμπεριληφθούν και οι λοιποί Έλληνες της Δυτικής Ευρώπης, ο αριθμός των Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό φθάνει κοντά το εκατομμύριο. Κάτι τέτοιο ποτέ δεν συνέβη επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το αντίθετο μάλιστα συνέβη σε Κρήτη και Κύπρο όταν οι Οθωμανοί διώξαν τους Ενετούς αποικιοκράτες και παύθηκε ο διωγμός των Ορθοδόξων ως αιρετικών λόγω μιλλετικής προστασίας πλέον.

    Το θέμα είναι ότι η πλειοψηφία των άνωθεν ξεριζωμένων σε 2 γενιές το ανώτερο παύουν να είναι Έλληνες έχοντας πλήρως εκΦραγκισθεί ειτε μέσω "ενσωματώσεως" (μισώ την λέξη αυτή όπως την μισεί και κάθε νοήμων υπερήφανος της κουλτούρας του) είτε μέσω επιγαμιών με Δυτικοευρωπαίους, έχοντας τελείως στρεβλή εικόνα του τί εστί "Ελληνικό":

    Αντίστοιχη περίπτωση Σουηδού με Ελληνικές ρίζες:

    https://www.reddit.com/r/BestOfOutrageCulture/comments/3yv5dc/why_is_greece_turning_into_a_middle_eastern/

    Είναι συνεπώς αλήθεια ότι μονάχα μία Ελληνοτουρκική Συνομοσπονδία δύναται να σώσει πληιυσμιακά τον Ελληνισμό, ανοίγοντάς του και πάλι τις πύλες στις Μικρασιατικές του πατρίδες, πατρίδες τις οποίες υπεχρεώθει για ενωγεννής μονάχα λόγους (Βενιζελική εκστρατεία) να εγκαταλείψει. Ειδάλλως, στα επόμενα χρόνια ο πληθυσμός της Ελλάδος θα αποτελείται από ορδές χουφτάλων συνταξιούχων και λοβοτομημένων τρωγλοδυτών νεανιών με μηδαμινές δεξιότητες και σκέψη.

    Το μοναδικό ζήτημα που απασχολεί όσους Έλληνες προσδοκούν τη εξ Ανατολών Λύτρωση είναι δύο:

    Ο φόβος της αφομοιωσεως από τον Τουρκικό πληθυσμό των 80 εκατομμυρίων

    και

    ο φόβος Ισλαμοποιήσεως της Ελλάδος.

    Ο μεν πρώτος ευκόλως δύναται να αντιμετωπισθεί μέσω του Κουρδικού παράγοντος, ο δε δεύτερος μέσω του Αλεβηδικού ή αντι-ισλαμικού. Οι Κούρδοι αποτελούν την κινητήρια δύναμη πίσω από την πληθυσμιακή αύξηση της Τουρκίας:

    http://www.hurriyetdailynews.com/birth-rate-higher-in-poorer-provinces-33275

    Μία Κουρδική αυτονομία στα Ανατολικά που περικυκλώνει με τον Ελληνισμό και τους Αλεβήδες στα Δυτικά την Ισλαμική φανατική Μικρασιατική ενδοχώρα, θα λύσει το πρόβλημα της Συνομοσπονδιοποιήσεως υπέρ του Ελληνισμού.

    Αλλά για να γίνει αυτό οφείλει να καθαιρεθή ο Έρντογαν και να τσακισθεί το καθεστώς του μεγαλοϊδεατισμού του.

    ReplyDelete
  9. Και ερωτώ λοιπόν όσο προβοκατόρικα γίνεται την παρακάτω ερώτηση:

    Γιατί να μην κάνει ο Έλληνας που τον ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ πληθυσμιακά, χέρι-χέρι με τους Άραβες και τους Τούρκους λαμπάδα την Δυτική Ευρώπη;;

    Η απάντησις είναι βέβαια απλή. Ένα ταξίδι στην Ελλάδα αρκεί. Ο Έλληνας έχει τόσο πολύ μάθει στην καλοπέραση που ξεχνά κανείς ότι η χώρα βιώνει κεφαλαιακούς ελέγχους και μάλιστα ότι παρόλα αυτά το ΑΕΠ της είναι μεταξύ 222-226 δις δολλαρίων! Πού και να μην υπήρχαν οι κεφαλαικοί έλεγχοι τί μάσα θα έπεφτε.

    Να γιατί ο Καθηγητής γράφει για την πολύ καθοριστική σημασία του λοιμού το 1941 στην επάνδρωση της τότε Αντιστάσεως.

    Το ίδιο ισχύει για την Γαλλία αλλά και για κάθε Ευρωπαϊκή χώρα, όπως την Πολωνία και την Ουγγαρία και ιδίως την Ιταλία. Για αυτό και στην τελική παρά τα ουρλιαχτά, όλοι ανεξαιρέτως τσεπώνουν το Ευρουδάκι...

    ReplyDelete
  10. Αυτά βλέπω και ώρες-ώρες νιώθω ηλίθιος που σπαταλώ γα νιάτα μου στα Ελβετικά πανεπιστημιακά κωλοχανεία των αέναων οικονομικών μαθηματικών τύπων και σκέφτομαι να τα βροντήξω όλα για να καλλιεργώ γυαλιστερές και προϊόντα υψηλής γαστρονομίας στην Ελλάδα...

    ReplyDelete
  11. Με αφορμή το σχόλιο υποστηρικτού της παρατάξεως του Σόρος κατά του πραγματικού πολιτικού απογόνου του Μπολιβάρ, Νικολάου Μαδούρου, έχω να επισημάνω την τεραστία διαφορά των δήθεν ψευτο-αντιδραστικών "Εσπρεσσάτων" και φωνακλάδων πολιτικάντηδων της Ευρώπης (Πολωνία, Ιταλία, Σλοβενία, Ουγγαρία) οι οποίοι από την μία επιθυμούν-και δικαίως-την Εθνική ανεξαρτησία με μπροστάρη την Εθνική ταυτότητα από την άλλη όμως φοβούνται να ακολουθήσουν το μονοπάτι του Μαδούρο (ο οποίος παρά τον φοβερό οικονομικό πόλεμο που δέχεται έχει δημιουργήσει ένα ισχυρότατο στρατιωτικά ολοκληρωτικό καθεστώς) αρεσκούμενοι σε θεατρικές αντιδράσεις εντός των Ευρωπαϊκών ορίων ώστε να μην χάσουν τα ζεστά Βρυξελλικά εμβάσματα στις χώρες τους που τόσο αυτές χρειάζονται προς διατήρηση του βιωτικού τους επιπέδου.

    Μαδούρο συνέχισε εσύ ως φωτεινότατο παγκόσμιο παράδειγμα, μοναδικό πλάι στον Κιμ και τους Ιρανούς μουλλάδες, ξευτιλίζοντας τους Ευρωπαίους Βορρά, Νότου, Δύσεως και Ανατολής κάθε μέρα που περνά! Σεβαστή η επιθυμία του Έρντογαν να σε μιμιθεί, αλλά θα τα καταφέρει;;

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μια χαρά πάνε η Πολωνία, η Ιταλία, η Σλοβενία και η Ουγγαρία. Το ίδιο χρειαζόμαστε και εμείς. Μια κυβέρνηση κεντρώων κατά της διαφθοράς τύπου Λεβέντη και συνεργασία με δεξιούς εθνικόφρονες!

      Delete
  12. Οικονομία Ελλάδος-Τουρκίας και το ερώτημα του Ευρού:

    Γιατί ο φίλος-σύμβουλός σας έχει άδικο στην ανάλυσή του, όπως άδικο είχε και για την Ιταλία:

    https://www.ptisidiastima.com/what-is-the-effect-of-turkish-lira-collapse-in-turkeys-arms-race/

    ReplyDelete